Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Сыйлык, тартуу. Белек кылып берем деп, Белгилеген үн кана (Аалы). Бейшеке дайыма шаардан белек ала келүүчү (Бейшеналиев).
2. өт. Тукум, медер. Жалгызыңдан бир туяк, Белек калган өңдөндү («Семетей»).