башкарма
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. 1. Кандайдыр бир мекемеге, уюмга жетекчилик кылуучу орган.
2. сүйл. Жетекчи, башкаруучу. Тигил коңшу колхоздо он жылча калыс башкарма болуп турдум (Шимеев).
2. сүйл. Жетекчи, башкаруучу. Тигил коңшу колхоздо он жылча калыс башкарма болуп турдум (Шимеев).