Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Бирге болуу, чогулуу, биригүү, бирдикте болуу, биргелешүү. Баатырлары баш кошуп, Сап-сап болуп жөнөштү («Семетей»). Баш кошуп жаңы турмуш куруп жатат. Эзилген ал күндөгү өңкөй шордуу (Турусбеков); 2. үйлөнүү, турмуш куруу. Күлайым – менин байбичем, Бармактайда баш кошкон («Эр Төштүк»). Баш кошуптур жаңыдан Эки бирдей чырагым (Жантөшев).