Фразеологический словарь кыргызского языка (2015)
1. Бирге болуу, чогулуу, биригүү, бир тилектеш, мамилелеш болуу. Улуу-кичүү дебей баарыбыз баш кошуп, аракет кылсак, колдон келбей турган эч нерсе жок, жолдоштор! («Ленинчил жаш»). Баатырлар баш кошуп, сап-сап болуп жөнөштү («Семетей»). Кээде аталары баш кошуп, минтип баарлашып отуруп чер жазчу (Кыдырмышев). 2. Үйлөнүү, турмуш куруу. Экөөнүн көңүлү жакын болуп, кат жазышса, баш кошкону жүргөндүр (Абдукаимов). Менин жүрөгүм таза эле. Жапаш менен баш кошуп, бирге өмүр сүрүп, эл үчүн эмгек сиңирсем дечү элем (Жантөшев).