Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. муз. Эркектин коңур чыккан жоон үнү; ушул үндө ырдаган ырчы.
БАС II пас I менен бирдей.
БАС III этиш. 1. Жүрүү, арымдоо. Узак жол бастык.
  1. 2.                  Каптоо, жайылуу, жайноо. Суу баскан жер. Жерге тийсе ыргалат, Жер бетин булут баскандай (Осмонкул).
  2. 3.                  Экинчи бир нерседен күчтүү келүү, басымдуу келүү. Шамал аркырап соккон сайын мотордун доошун басып кеткендей болот (Сыдыкбеков).
  3. 4.                  Каратуу, баш ийдирүү, Душманга бастырба. Душман элди, жерди басып алууну көздөйт.
  4. 5.                  Ныгыруу, үстүнөн ныктоо. Төбөсүнөн бекем басып, капкагын көтөрбөс кыл («Чалкан»).
  5. 6.                  Токтотуу. Ызакул колун көтөрүп, дуу-дууни басты (Бейшеналиев).
  6. 7.                  Басмадан чыгаруу; кагаз бетине жазуу, так түшүрүү. Китеп басып  чыгаруу. Печать, штамп басуу.

♦ Балапан басуу же жумуртка басуу— жөжө, балапан чыгаруу. Ийрилген көл ичинде аралдарга, Каздары каркылдашып балапан басып (Маликов). Бас-бас болуу; бас-бас кылуу — токтотуу, унчукпай калуу, жашыруу. Шекер бир жактан чаңырып чыкты. Бирок ак сакалы колун көтөрүп жаңсап.. аларды бас-бас кылды (Касымбеков). Чатакташкандар бас-бас болуп калышты.