Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Балаа, кырсык, бактысыздык. Бул балакет согушту чыгарган ким болсо да, оңолбосун! (Сыдыкбеков).
2. өт. Кыйын, айлакер, өткүр, көптү көргөн, шок. Балакет чыккан жашынан, Көкөтөйдүн Бокмурун Камдап койгон башынан («Манас»).
♦ Балакетиңди алайын — жалынып, бирөөнү жакшы көрүүдө айтылат.