бакалоор
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. 1. Алкым, кекиртектин устүнкү жана ээктин астынкы бөлүгү. Алачыктай калканы, Бакалоордон алыптыр, Чыкыйгаколду салыптыр («Семетей»).
2. Сууда жашоочу жаныбарлардын дем алуу органы (мис., балыктын, рактын).
2. Сууда жашоочу жаныбарлардын дем алуу органы (мис., балыктын, рактын).