айыпкер Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Күнөөкөр, кылмышкер, айыптуу болгон адам. Эң биринчи айыпкерлер ичинен, Каршылашпай чынын айтты Бекберди (Аалы). Айыпкердин көзү алачакмактап, уну буулуга баштады (Бейшеналиев).