Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Айдын жарыгы. Айдыңга салып кырман сапырдым. 2. Кең, жайык, мелтиреген ээн. Нөшөрлөп жааган жамгырда айдың талаада жатып калган күндөрү көп болду (Бөкөнбаев). Ак зоонун алды жайыкта, Айдың чалкар көлдү эстейм (Маликов). Айланып казы кетпеген, Айдың чалкар көл кайда? («Олжобай менен Кишимжан»).