атта
Толковый словарь кыргызского языка (1969)этиш. 1. Бир нерседен арыштап өтүү; секирип өтүү. Карыя жөөктөн ылдам аттады (Аалы). Рельстен рельсти аттап, бир киши келе жатты (Сасыкбаев).
♦ Ала кылын аттабоо — эч жамандык кылбоо, кара санабоо.
- 2. Кере кадам шилтөө, басуу. Акман эми салмак аттап, безилдеген Какылдакка утурлады (Сыдыкбеков).
- 3. өт. Белгилүү бир чектен (жаштан) өтүү. Жашы алтымышты аттаган абышка.
♦ Ала кылын аттабоо — эч жамандык кылбоо, кара санабоо.