Т. Абдиев. "Сөз башат". Этимологические этюды
Бул сөз «өр-, эш-» деген маанидеги арка- этишине кыймыл-аракеттин натыйжасын билдирүүчү –н мүчөсүнүн жалганышы менен пайда болгон: арка+н > аркан (ЭСТЯ 1974:175). «Өрүлгөн, эшилген» деген маанини туюндурат. Бул сөз орус тилине да төмөнкүдөй мааниде өткөн: аркан верёвка с петлёй на конце, сделанная для бросания вокруг цели и стягивания её при натяжении верёвки ◆ Жеребчик заметался, и тут-то ему накинули аркан на шею. (A. Н. Толстой, «Детство Никиты»).