Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. 1. Дененин моюидан тартып куймулчакка чейинки омурткалар турган бөлүгү. Ат аркасын суутуп, Эки-үч күн туралы! («Олжобай менен Кишимжан»).
  1. 2.                  Бет алып турган тарапка карама-каршы жак, арт жак. Азыр аркада калган кызыл тоо анда көрүнгөн эмес (Сыдыкбеков). Аркадан буркураган чаң чыкты («Советтик Кыргызстан»).
  2. 3.                  өт. Таяныч, жөлөк, жардам. Сапек атамдын аркасы менен ат -жалын тарттым (Аалы).

АРКА II зат. архит. Эки дубалдын же эки таянычтын догоого окшоп ийилип келип кошулган жери.