акылуу
Толковый словарь кыргызского языка (1969)сын. 1. Акы төлөнө турган. Отурган үйдүн орду, малдын жайыты акылуу болду (Элебаев).
2. Укуктуу, укугу бар. Муну угуп Темир да өзүнүн жанындагы сырды чечишке акылуу болду (Сыдыкбеков).
2. Укуктуу, укугу бар. Муну угуп Темир да өзүнүн жанындагы сырды чечишке акылуу болду (Сыдыкбеков).