акылсыз

сын. 1. Акыл жөндөмдүүлүгү төмөнүрөөк, эстүү эмес; жөн билги эмес. Акылсыз, арсыз дөдөйлөр Адамга сырттан баа берер (Элебаев). Акылсызга бак консо, башын чулгуйт ойдолоп (Осмонкул).

1. 2.                  Тилдегенде, жемелегенде айтылуучу сөз. Акылсыз, урган кырк жигит Ат алып келер болсочу («Курманбек»). Акылсыз, буга белек жиберип эмне кылат («Ала-Тоо»).