ачы
Толковый словарь кыргызского языка (1969)этиш. Камыр, бозо ж. б. камыр туруш, ачыткы аркылуу кычкылдануу, кычкылданып кычкыл жыт чыгып кетүү. Чала ачыган бозодон, Ачымал жакшы ун чалган (Осмонкул).
♦ Боору ачуу же жаны ачуу — аёо, боору ооруу, жан тартуу. Быштынын
шылкыны абдан куруганын көрүп [Мусабектин] жаны ачыды (Сасыкбаев).
♦ Боору ачуу же жаны ачуу — аёо, боору ооруу, жан тартуу. Быштынын
шылкыны абдан куруганын көрүп [Мусабектин] жаны ачыды (Сасыкбаев).