абад Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. Эл орношкон, жайлуу; гүлдөгөн, көрктөндүрүлгөн (жай, орун жөнүндө). Сен жүргөн жериң баары абад. Шириндигиң — аккан суу (Барпы). Эл бар жердин шаары Абад болот турбайбы (Барпы).