1. безголосый, без голоса; беззвучный, без звука;
үнсүз-сөзсүз без единого звука, без единого слова; в полном молчании;
2. лингв. согласный (звук).
сын. 1. Үн чыгарбаган, добушсуз, унчукпаган. Чоң эне небересинин жоругуна үнсүз башын ийкеледи (Сыдыкбеков).
2. лингв. Айтылганда ооздон чыккан аба жолтоолукка учурап, үн менен шыбыштын же жалаң гана шыбыштын катышуусу менен айтылган тыбыштар (мис.: б, в, г, д, т , с ж. б.) .
(тыбыш) consonant ‘консэнэнт
ünsüz,
ünsüz, sessiz (gram.)
mute (verb)
To eliminate or temporarily suppress the sound produced by a device, such as a computer or digital media device. A device in such a state has a volume level of zero.
үнсүз
үнсүз-сөзсүз
үнсүз тыбыштар
беззвучносогласный (грам.)
1. Үн чыгарбаган, добушсуз, унчукпаган. Чоң эне небересинин жоругуна үнсүз башын ийкеледи (Сыдыкбеков). 2. лингв. Айтылганда ооздон чыккан аба жолтоолукка учурап, үн менен шыбыштын же жалаң гана шыбыштын катышуусу менен айтылган тыбыштар (мис., б, в, г, д, т , с ж. б.).