этиш. 1. Ээлигүү, жээлигүү; токтоно албоо, жулкунуу; чарчабоо. Күлүк талбаган, Сууган сайын элирген (Үмөталиев). Кой, Тору, элирбе, Тору жаман дедирбе (Осмонов).
2. Шаттануу, кубануу, толкундоо. Эл четине келгенде, Элиришке мен кызык (Токтогул). Элирбейт кимдин жүрөгү, Энеден белек барганда (Маликов).
3. Элирмеси кармоо. Оорулуу неме элирип кетти го (Жантөшев).
4. Эсирүү, эсиркөө, шоктонуу, тентектенүү. Жакшы кийсең, жаш балдар, Көйрөңдөнүп элирбе (Токтогул). Балалык кылып элирбе (Осмонкул).
1. бредить, кричать во сне;
2. возбуждаться, бесноваться; иметь сильное стремление;
жин тийгендей элирип беснуясь, словно бес в него вселился;
3. страдать лунатизмом;
жарым эс, жинди чалыш болуп, кээде элирип ооруп, айыкканында айылды кыдырып жүрө берет он помрачился умом, стал слегка бесноватым, иногда страдает лунатизмом; поправившись, бродит по аулу.
1. Ээлигүү, жээлигүү; токтоно албоо, жулкунуу; чарчабоо. Күлүк талбаган Сууган сайын элирген (Үмөталиев). Кой, Тору, элирбе, Тору жаман дедирбе (Осмонов). Тулпардай туйлап элирип, Түбүндө агат кашка суу (Чойбекова). 2. Шаттануу, кубануу, толкундоо. Эл четине келгенде, Элиришке мен кызык (Токтогул). Элирбейт кимдин жүрөгү, Энеден белек барганда (Маликов). 3. Элирмеси кармоо. Оорулуу неме элирип кетти го (Жантөшев). 4. Эсирүү, эсиркөө, шоктонуу, тентектенүү. Жакшы кийсең, жаш балдар, Көйрөңдөнүп элирбе (Токтогул). Балалык кылып элирбе (Осмонкул). Капа болуп сабылам, Элирген эпсиз болгон соң (Казыбек).
элир этишинин кош мамилеси.
1. бред и крики во сне;
2. сильное возбуждение;
3. лунатизм;
элирме оорусу бар он страдает лунатизмом;
элирмеси бар, түн ичинде элирип басып кетет он страдает лунатизмом, ночью бродит.
зат. Уктап жатканда бакыртып, кыйкыртып тынчын кетирүүчү, туруп бастыруучу оору. Элирмеси бар, түн ичинде элирип кетет.
Уктап жатканда бакыртып, кыйкыртып тынчын кетирүүчү, туруп бастыруучу оору. Элирмеси бар, түн ичинде элирип кетет.
1. тот, кто бродит и кричит во сне;
2. подверженный сильному возбуждению;
3. лунатик.
Түшүндө кыйкырып, сүйлөнгөн адам. 2. Абдан толкундануу. 3. Уктаганда туруп кетүүчү, элирме оорусу бар адам.
элир этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от элир-;
эшигинин алдына, элиртип, күлүк байласын стих. пусть он привяжет к двери своей горячих скакунов (чтобы они нетерпеливо рвались с привязи);
элдикке такыр көнбөсө, элиртпей чырды салып кел фольк. если он не пойдёт на примирение, устрой ему скандал, не дав ему бесноваться.
элир этишинин аркылуу мамилеси.
элир этишинин кыймыл атоочу.
элир этишинин кыймыл атоочу.