этиш. 1. Жүгүрүү, катуу, тез жүрүү. Чуркап отуруп бир оокумда караса Жылдызкан кыштакка кирип кетиптир (Байтемиров). Атаганат Чалкуйрук, Арбыта чуркап алыптыр («Эр Төштүк»).
2. Тароо, жүрүү. Ой бийлеп, чубап жатты көңүл чиркин, Кан чуркап, кагып жүрөк эркин-эркин (Бөкөнбаев).
ж.
чөркө (кертилген жыгач же металл).
то же, что чура- II;
каны боюна чуркады у него кровь заиграла.
1. Жүгүрүү, катуу, тез жүрүү. Чуркаган баланы көрүп, чалдын буту зыркырайт (макал). Чуркап отуруп бир оокумда караса Жылдызкан кыштакка кирип кетиптир (Байтемиров). Атаганат Чалкуйрук, Арбыта чуркап алыптыр («Эр Төштүк»). Энем экөө ыраак калып калышты, мен жеткирбей чуркап кеттим (Жакиев). 2. Тароо, жайылуу. Ой бийлеп, чубап жатты көңүл чиркин, Кан чуркап, кагып жүрөк эркин-эркин (Бөкөнбаев).
бег;
чуркамы жакшы ат конь с хорошим бегом, ходом.
Чуркоо абалы, чуркоого жарамы. Чуркамы мыкты ат.
чурка этишинин аркылуу мамилеси.
чурка этишинин аркылуу мамилеси.
чурка этишинин кош мамилеси.