тарса I
(см. тарс).
тарса II
ир.
1. (у старых книжников) христианин;
2. (в эпосе) название народа;
кыргыз, тарса - кыйла эл, кызыл кан агып, болду сел фольк. киргизы, тарса и многие народы - красная кровь лилась, образовался поток.
Перс тилинен келген, «христианин» деген маанини билдирет. Түрк-монгол элдери христиан динин кабыл алган элдерди ушинтип аташкан. Алар адатта несториан христиандар болушкан. Муну «Манас» эпосунан да байкоого болот:
Дүнүйө жүзү бузулган,
Суудай акты кызыл кан.
Кыргыз, тарса кыйла эл
Кызыл кан агып, болду сел (Курама вариант, 1. 157).
Журттун баары чогулуп
Болжогон жерге барганы,
Тарса, жөөт, сакалат,
Аягы барып бул иштин
Ат келишке такалат (Сагымбай Орозбаков, 3. 263).
Археологиялык маалыматтарга караганда, азыркы Бишкек шаарынын Кара-Жыгач тарабында 12-14-кылымдарда Тарсакент деген несториандардын шаары болгон.
эск. Христиан дининдеги эл. Кыргыз, тарса кыйла эл, Кызыл кан агып болду сел («Манас»).
вздутый, вспученный (напр. о животе крупного животного).
этиш. Чыңалуу, көөп, дырдыйып кетүү, жел толуу. Үйлөгөн карындай тарсайып турат.
то же, что тасырай-;
үйлөгөн карындай тарсайып турат он надулся, как вздувшаяся требуха.
тарсай-, тарсаюу, тарсаят
Чыңалуу, көөп, дырдыйып кетүү, жел толуу. Үйлөгөн карындай тарсайып турат.
тарсай этишинин аркылуу мамилеси.
то же, что тасырайт-;
обу жок мактоолордун жели аны тарсайтып көптүрдү непомерные похвалы привели к тому, что он раздулся от зазнайства.
тарсай этишинин аркылуу мамилеси.
тарсай этишинин кыймыл атоочу.
тарсай этишинин кыймыл атоочу.