1. удила;
суулуктан карма- схватить под уздцы;
2. полотенце.
I зат. 1. Жүгөндүн ооздук темирине төңөлүк аркылуу тизгин, чылбырдын туташтырылган бөлүгү. Аттар ооздугун кемирип, суулугун шылдырата берет (Сыдыкбеков). Жакып тор кашканы кош суулуктан алып, кыймылдатпай кармап турду (Шүкүрбеков).
2. диал. Ооздук. Табына келген буудандар Суулугун чайнап кемирет (Токтогул).
СУУЛУК II зат. Сүлгү; суу жоолук, кол аарчы. Белен турган ак баржак суулукту алып сүртүнүп, кургандым (Убукеев).
СУУЛУК III зат. диал. Жаанда кийүүчү суу өткөрбөс кийим, плащ.
1. Жүгөндүн ооздук темирине төңөлүк аркылуу тизгин, чылбырдын туташтырылган бөлүгү. Аттар ооздугун кемирип, суулугун шылдырата берет (Сыдыкбеков). Жакып тор кашканы кош суулуктан алып, кыймылдатпай кармап турду (Шүкүрбеков). 2. диал. Ооздук. Табына келген буудандар Суулугун чайнап кемирет (Токтогул).
Сүлгү, суу жоолук, кол аарчы. Белен турган ак баржак суулукту алып сүртүнүп, кургандым (Убукеев).
1. диал. Жаанда кийүүчү суу өткөрбөс кийим. 2. Тапка үйрөтүлүп жаткан куш, бүркүткө ак жем менен бирге берилүүчү суюгу. Тапкан келиш үчүн да суулук берет.
этиш. Суулуктан кармоо (жүгөндүн суулугу жөнүндө). Экөөнү эки жигит суулукташып, Дагдаңдап кыйналыша келе жатты (Аалы).
Суулуктан кармоо (жүгөндүн суулугу жөнүндө). Экөөнү эки жигит суулукташып, Дагдаңдап кыйналыша келе жатты (Токомбаев).
суулукта этишинин кыймыл атоочу.
суулукта этишинин кыймыл атоочу.