Показать все результаты

кыштоо

Киргизско-русский словарь Юдахина

(ср. кыштак)
1. и. д. от кышта-;
2. зимовка, зимнее стойбище, зимнее пастбище; зимнее жилище;
жапыс боз там - Сейиттин кыштоосу низкая небелёная изба - зимнее жилище Сеита.

кыштоо

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

I зат. Кышында кыштай турган жер. Кара-Кол — жайында жайлоо, кышында кыштоо (Каимов). Эл жайлоодон кайра тартып, кыштоолорго жакындаган кез (Бөкөнбаев).
КЫШТОО II кышта этишинин кыймыл атоочу.

кыштоо

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кыштоо (зат а.)

кыштоо

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кыштоо (к. а.)

кыштоо

Кыргызско-русский словарь Э. Асанова

зимовище

кыштообай

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кыштообай (коёнек)

КЫШТООБАЙ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

аңч. Кышында туулган бөжөк.

КЫШТОО І

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Кышында кыштай турган жер. Кара-Кол – жайында жайлоо, кышында кыштоо (Каимов). Эл жайлоодон кайра тартып, кыштоолорго жакындаган кез (Бөкөнбаев).

КЫШТОО ІІ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

кышта этишинин кыймыл атоочу.

кыштоолуу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кыштоолуу

кыштоосуз

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кыштоосуз

кыштооч

Киргизско-русский словарь Юдахина

южн.
грязь на локтях или на пятках.

кыштоочу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

кыштоочу (а.)