кошокчу Киргизско-русский словарь Юдахина этн.женщина-импровизатор, слагающая кошок (см. кошок II); плакальщица.
кошокчу Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Кошокту кыйын билген, кошокту жакшы айта алган адам (көбүнчө аялдар). Күйгөн катын — кошокчу (макал). Кошокчу Бурма дегенди уктуңар бекен? (Аалы).
КОШОКЧУ Толковый словарь кыргызского языка. 2015 Кошокту кыйын кошкон, кошокту мыкты билген адам (көбүнчө аялдар). Кошокчулар кошуп, анын согушта көрсөткөн эрдигин айтышты (Байтемиров).
кошокчул Киргизско-русский словарь Юдахина этн.любительница слагать кошок (см. кошок II) и петь их (прим. см. ойношчул).
кошокчулук Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев) кошокчулук, кошокчу лугу, кошокчулукка