кармаш I
схватка;
кармаш кылып алп менен фольк. схватившись с великаном;
катуу кармаш яростная, жестокая схватка;
катуулал кармаш болду эле фольк. была жестокая схватка;
кармашты катуу салыныз фольк. вы яростно схватитесь (с врагом).
кармаш- II
взаимн. от карма-
1. совместно ловить; хватать друг друга; схватываться;
2. совместно держать;
кол кармашып взявшись за руки, взяв друг друга за руку, рука об руку;
кол кармашып көрүштү они поздоровалвсь за руку;
3. конаться (в начале игры);
келем шарып кармаш- поклясться друг другу на коране;
каралаша жүргөнгө келем шарып кармашкан фольк. они поклялись на коране помогать друг другу.

I зат. Согуш, күрөш, уруш, салгылаш. Кармашты катуу салайын, Төштүк, Кабылган жоону чабайын, Төштүк («Эр Төштүк»). Олку-солку болуп жалтактоону ташта! Күрөш, кармаш (Сасыкбаев).
КАРМАШ II 1. карма этишинин кош мамилеси.
2. Салгылашуу, алышуу, күрөш жүргүзүү.

güreş, savaş; kapış.

кармаш (зат а.)

кармаш-

1. карма этишинин кош мамилеси. 2. Салгылашуу, урушуу, бири-бири менен алышуу, күрөшүү. Тамашалашкан болуп отуруп, аягында катуу кармаша кетишти окшойт («Ала-Тоо»).

м. уменьш. от карман
чөнтөкчө, кичине чөнтөк.

понуд. от кармаш- II;
бирөө менен бирөөну кармаштырган дүйнөсүң фольк. (это) ты, мир (со своими благами), заставляешь (людей) схватываться друг с другом.

кармаштыр-

Бири-бири менен алыштыруу, күрөштүрүү, салгылаштыруу, уруштуруу. Буларды кармаштырып коюп, өзүң эчтеме билбеген киши болуп чыга бердиңби («Ала-Тоо»).

кармаштыруу

кармаштыр этишинин кыймыл атоочу.

кармаш этишинин кыймыл атоочу.

кармашуу

кармаш II этишинин кыймыл атоочу.

кармашуучу (а.)

кармашчу (ө. ч.)