кардык I
унижение.
кардык- II
хрипеть, сипеть; охрипнуть, осипнуть;
кимдир бирөөнүн кардыккан үнү угулду послышался чей-то хриплый голос.
кардык- III
1. наесться до пресыщения;
катуу, катуу сугунуп, кардыгып калды он жадно наглотался и уже не мог есть;
кардыкканча кант берип фольк. давая сахару (кормя сахаром) до полного пресыщения;
2. обессилеть;
кардыгып Сейтек турганда, жетип келди Күлчоро фольк. когда Сейтек стоял, обессилев, подъехал Кюльчоро.
кардык- IV
то же, что карык- II;
тиктеп жатып олпокту, кара көзү кардыккан фольк. (швея) так внимательно смотрела на (белый) олпок (см.), что глаза у неё заболели.

этиш. Үнү ачык чыкпоо, тоскоолдукка учурагансып каргылданып чыгуу. Үнү кардыгып чыгат (Сыдыкбеков). Турардын үнү кардыгып, каарына келген (Каимов).

кардык-, кардыгат, кар дыккан

1. Үнү бүткөнсүп, ачык чыкпоо, каргылданып чыгуу. Үнү кардыккан арабакечтер кыйкырышып, станциянын ичи базар сыяктуу тополоңдуу (Айтматов). Кылчайып карап койгун деп, кыйкырып үнүм кардыкты («Семетей»). 2. Аптыгуу, бурдугуу, чоң-чоң сугунуу. Нандан бир, эки кардыга сугунгандан кийин Яшанын чечекейи чеч боло баштады (Жантөшев). Апа, нан! – деп, ыйлап тура калган Эркин нандан кардыга жеди («Советтик Кыргызстан»). 3. Кыйналуу, алдан-күчтөн таюу, чаалыгуу. Кардыгып Сейтек турганда, Жетип келди Күлчоро («Сейтек»). Түнөргөн ата үнсүз кайышып, кардыгып отурат (Сыдыкбеков).

кардыктыр-

кардыктыруу