затопить I сов. 1. (разжечь огонь) отжагуу; затопить печь мешке от жагуу; 2. (начать топить) от жага баштоо. затопить II сов. 1. (залить) жайпоо, жайпап кетүү, каптоо, каптап кетүү; разлившаяся река затопила берега суу кирип жээкти каптап кетти; 2. (потопить) сууга чөгөрүп жиберүү; затопить суда кемелерди сууга чөгөрүп жиберүү.
сов. 1. что таптап тегиздөө, таптап жоготуу, таптап салуу; затоптать следы издерди таптап салуу, издерди тапгап жоготуу; 2. кого-что (задавить) басып өлтүрүү, тепсеп өлтүрүү; 3. что (испачкать) басып булгоо; затоптать пол грязными сапогами ылайлуу өтүгү менен басып, полду булгап салуу; затоптать кого-л. в грязь бирөөнү жаман атты кылуу.
м. 1. (задержка в движении) жолду бөгөө, бөгөп салуу, камалыш; скопление машин вызвало затор машиналардын шыкалып туруп калышы жолду бөгөп салды; 2. (льда) үйөр (муз жарылып аккан кезде анын ар кайсы жерге үйүлүп калышы).