1. достаточный;
жай күнү жетик оттобой, такыр жалдан айрылган фольк. (конь) летом вдоволь не пасся, подгривного жира лишился (т.е. похудел);
акылы жетик умственно созревший, умный;
акылы жетик жан эле он был умным человеком;
2. (о человеке) обладающий всеми достоинствами (мудрый, красноречивый, храбрый и т.п.);
жетик тууган уст. благородного происхождения.

сын. Акылман, даанышман, акылы абдан жеткен. Жетигиң Ленин куткарды, Жезиттин жаккан отунан (Токтогул). Акыл менен иш кылат, Адамдардын жетиги (Тоголок Молдо).

cetik
olgun, yetişkin, kâmil

жетик, жетикке

Кыраакы, акылман, кылдат, даанышман. Акыл менен иш кылат, Адамдардын жетиги (Тоголок Молдо). Жетигиң Ленин куткарды, Жезиттин жаккан отунан (Токтогул). || Бир нерсеге жөндөмдүү, шыктуу, тетик. Кадыр билген жар болсоң, Өзүң жетик билимдүү, Убадалуу жан болсоң (Тоголок Молдо). Ушунчалык эл сүйгөн, Өнөргө жетик устасы (Осмонкул). || Мыкты, чыгаан, кыйын. Жетик күлүк Тоо кызыл, Желиктирип чуркатып («Сейтек»). Арстан Бакай олуям, Айласы жетик шер ошол («Семетей»). Жети баш кемпир сыйкырчы, Жетик амал салыптыр («Манас»).

зрелость мысли (зрелая мысль)

1. достаточность;
2. совокупность достоинств человека (мудрость, красноречие, храбрость и т.п.).

зат. Акылмандык, даанышмандык, акылы абдан жетилгендик. Айчүрөктүн акылынын жетиктигине таң калды.

жетиктик, жетиктиги

1. Жетиштүү болгондук, жеткиликтүүлүк, жеткилеңдик. 2. Кыраакылык, акылмандык, даанышмандык. Акылдуу жеңең Айчүрөк, Жетиктигин билгизди («Сейтек»).

то же, что жеткилең.

жетиктүү (жеткилең)