1. обжора;
2. перен. рвач; взяточник.

сын. 1. Соргок, тамакты көп жеген. Өтө жегич, соргок көрүнөт. Бул жигит жегич көрүнөт.
2. өт. Шылуун, паракор, бирөөнүн акысын, көпчүлүккө таандык болгон мүлктү өз пайдасына жумшаганды жакшы көргөн, арам тамак. Жегичтерге убал жок (Тоголок Молдо). Пайда жегич кишиге, Малыңды берип саттырба (Осмонкул). Багыңды ачып, малайлар, Ленин тапты акылды. Эл жегичти жоготуп, Күлүн көккө сапырды (Токтогул).

жегич, жегичти

1; Соргок, тамакты көп жеген. Өтө жегич, соргок көрүнөт. 2. өт. Шылуун, паракор, бирөөнүн акысын, көпчүлүккө таандык болгон мүлктү өз пайдасына жумшаган арам тамак, алдым-жуттум. Жегичтерге убал жок (Тоголок Молдо). Пайда жегич кишиге, Малыңды берип саттырба (Осмонкул). Эл жегичти жоготуп, Күлүн көккө сапырды (Токтогул).

1. обжорство;
2. перен. рвачество; взяточничество.

зат. Жеп-ичкенди жакшы көргөн шылуундук. Жегичтиктен, уруулуктан байыган («САЖИ»).

жегичтик, жегичтиги,
жегичтикке

1. Жеп-ичкенди, көп ичкенди жакшы көргөндүк. 2. өт. Шылуундук, паракорлук, алдым-жуттум жагына берилгендик, башканын, көпчүлүктүн мүлкүн, байлыгын өз пайдасы үчүн жумшагандык. Жегичтиги белгилүү болду. Жегичтиктин азабын тартуу.