чатк.
лыжи для хождения (но не катания) по снегу;
жапкак таш большая нависшая скала (под которой можно найти укрытие).
зат. 1. Адамдын буту калың карга батып кетпес үчүн ылайыкталып жасалган бутка байлануучу нерсе, алкак. [
Токтогул]
бутума жапкакты байлап,
эки бээ саамда айылдын үстүнөн чыгам деген болучу (Аалы).
Жапкак кийип жөө чубап (Тоголок Молдо).
- 2. Көздүн үстүн жаап турган териси. Гүлайым көздөрүн сурмалуу жапкагы менен далдалап, башын төмөн карай эңилтти (Бейшеналиев).
- 3. Калканч, коңул. Жапкак таштын алдына Нуруш от жакты (Убукеев).
жапкак (зат а.), жапкагы, жапкакка
1. Көбүнчө калың кардын үстү менен басканда карга батып кетпес үчүн ылайыкталып жасалган бутка байлануучу тегерек келген алкак, жалпак жазы нерсе. Токтогул, камырабай эле кой апаке, мен бутума жапкакты байлап эки бээ саамда айылдын, төбөсүнөн чыгам деген (Токомбаев). Жапкак кийип жөө чубап, Көпчүлүгү жалданып (Тоголок Молдо). 2. Көздүн үстүн жаап турган териси. Гүлайым көздөрүн сурмалуу жапкагы менен далдаалап, башын төмөн карай эңилтти (Бейшеналиев). Татыбек жапкак көзүн күлүңдөтүп энесине карады (Байтемиров). 3. Далдаалап жаап, үстүндө калканч сыяктуу болуп турган бөлүкчө. Жапкак таштын алдына Нуруш от жакты (Убукеев).
с нависшей скалой;
жапкактуу үңкүр грот с нависшей над входом скалой.
сын. Жапкагы бар. Асканын түбү жапкактуу үңкүр (Жантөшев)
Жапкагы бар. Асканын түбү жапкактуу үңкүр (Жантөшев).