вооружённый;
жабдыктуу жигит ист. вооружённый конник.

сын. 1. Куралдуу, колунда куралы бар. Жабдыктуу киши.
2. Жасалгалуу, колунда курал, шайманы бар. Жабдыктуу күлүк кула атын, Солтобай мырзам минесиң («Олжобай менен Кишимжан»).

жабдыктуу

1. Курал-жарактуу, колунда курал-жарагы, шаймандары бар. Бардыгы жабдыктуу, кылыч, мылтык асынышкан. 2. Жабдылган, жасалгаланган. Букен алдындагы күмүш жабдыктуу кара жоргону теминди (Осмоналиев).