этн.
заклинание (особый вид знахарского лечения, главной частью которого являлось обрызгивание больного водой изо рта).
зат. Түкүрчү, эмчи-домчу, бакшылардын көбүнчө ооруга суу бүркүү жолу менен жүргүзгөн эми, эмдөө.
этиш. Дарым жолу менен эмдөө.
этн.
лечить способом дарым (см.).
1. Дарым жолу менен эмдеп-домдоо. Ушуну менен дарымдап койбосом чочуп калдым («Советтик Кыргызстан»). 2. сүйл. Жалпы эле дарылоо. Врач Дадашовду күндүр-түндүр дарымдап, жан алакетке түшүп жүрөт (Бектенов).
дарымдан-, дарымданба-,
дарымданган
адаб. Адам ооруганда, аны жылан же кара курт чакканда, башка бир кеселге же кырсыкка дуушарланганда айыктыруу же ууну, дартты чыгаруу үчүн атайын дарымчы адамдар тарабынан аткарылчу ырлар. Жылан чакканда айтылуучу дарым: «Кереч, кереч, кер жылан, Керегедей бир жылан. ...Чоң атаңда доом бар, Доолашайын бери чык. ...Ажыдаардай ак жылан, Арбашайын бери чык!» (Элдик ыр).
понуд. от дарымда-;
бирөөнү жылан чакса же тиши ооруса, ал Орузбайды чакыртып дарымдатат когда кого-нибудь укусит змея или у кого-нибудь заболят зубы, он приказывает позвать Орузбая и поручает ему лечить способом дарым.
дарымда этишинин кыймыл атоочу.
этн.
знахарь, лечащий способом дарым (см.);
айыгаар оорунун дарымчысы өзү келет погов. лекарь излечимой болезни сам приходит (его искать не нужно).
зат. Дарымдап демдөөчү, бакшы, эмчи-домчу. Бакшы, бүбү, тамырчы, Эмчи, домчу, күзгүчү, Сууну бүрккөн дарымчы Мекер билет экен деп, Ооруган эл зарылчу (Тоголок Молдо).
Дарымдоо жолу менен эмдөөчү эмчи-домчу. Бакшы, бүбү, тамырчы, Эмчи-домчу күзгүчү, Сууну бүрккөн дарымчы Мекир билет экен деп, Ооруган эл зарылчу (Тоголок Молдо).