1. беленький;
ап-апакай белый-белый;
2. дет. красивый; хороший.
сын. 1. Аппак, таза. Апакай кичине тамдар («Советтик Кыргызстан»).
2. Татынакай, жакшынакай (көбүнчө кичинекей балдарга карата айтылат). Ушул Мыскал апакай, татынакай эле (Сыдыкбеков).
1. Таптаза, аппак; таптаза болуп үтүктөлгөн же жылмакай ак. Апакай колдорунун кичинекей манжаларын санап чыкты (Таштемиров). Халатынын жакаларын кымтылап, апакай төшүн дароо жаап алды (Акматов). Кир кол менен кармагыс апакай, назик үлбүрөк (Өмүрканов). 2. Татынакай, кооз, көзгө көрүнүктүү (көбүнчө балдардын речинде колдонулат). Апакай көйнөк. Колуна кармаганы апакай бүрдүү гүлкайыр (Айтматов).
апаке, апке
(в говорах)
1. то же, что энеке;
2. мамочка, сестричка (обращение к старшей сестре или к старшей женщине).
Апасына же апасы курактуу аялга сый менен кайрылуу формасы. Отунуңузду да жарып берейинби, апаке («Жаш ленинчи»).
диал. Апанын эркелетүү, жалыныч маанидеги формасы.
называть мамочкой или сестричкой (в обращении девочки, девушки к старшей девушке или женщине).
Кайра-кайра «апаке» деп, апага жалынуу, кайрылуу, апалап эркелөө. Ажар апакелеп, боздоп ыйлады (Баялинов). Мени менен теңчамал, Кошунанын кызы бар, Апакелеп апамды Сүйлөгөнгө тили бар («Кыргызстан аялдары»).
апакеле этишинин аркылуу мамилеси
апакеле этишинин кыймыл атоочу.
Көк жээктеги күндүн кызылы. Нөкөн болуштун жигиттери таң апак-шапак болуп торгой чулдурай Берген кезде, Чүй суусун кечип өтүшүп, Чөмүчтүн көлүнө жете келишти (Үмөталиев).