1. возилки (у плуга);
2. перен. (о человеке) никудышний, никчёмный.

зат. 1. Сокону үстүнө коюп, сүйрөтүп алып кетүүгө колдонулуучу ача жыгач.

1. 2.                  Үстүнө бир нерсе (чөп, саман ж. б.) салып сүйрөтүп ташуу үчүн жасалган жалпак чийне. Зулай [сулуну] сүйрөткүгө зыңгырата басып алып үймөкчүлөргө таштап кетип жатат (Байтемиров).
2. 3.                  өт. Дайыма бирөөнүн коштондусунда сүйрөлүп жүргөн, өз алдынчалыгы жок киши.

сүйрөткү

1. Сокону үстүнө коюп, сүйрөтүп алып кетүү үчүн колдонулуучу ача жыгач. 2. Үстүнө бир нерсе (чөп, саман ж. б.) салып сүйрөтүп ташуу үчүн жасалган жалпак чийне. Зулап сулуну сүйрөткүгө зыңгырата басып алып үймөкчүлөргө таштап кетип жатат (Байтемиров). 3. өт. Дайыма бирөөнүн коштондусунда сүйрөлүп жүргөн, өз алдынчалыгы жок киши.