этиш. 1. Эриген коргошун сыяктуу абалда, мөлт-мөлт эткен суюк, эриген абалда болуу. Көлкүлдөп алды эрисе, күрткүлүү мөңгү кар жаман (Жантөшев). Көлкүлдөп эриген коргошундай мөлт-мөлт этет («Ала-Тоо»). Көлкүлдөп агат күмүш суу (Бөкөнбаев).
2. Былкылдоо, балбыроо. Эртең менен көзүнүн алды көлкүлдөп шишиген («Чалкан»).
1. разбухнуть и стать мягким, хлюпким;
өтүк көлкүлдөп калды, чаначтай болуп (от воды) сапоги разбухли, как бурдюк;
эртең менен көзүнүн алды көлкүлдөп шишиген, мурдунун учу үшүк алган пияздай көгөргөн (у пьяницы) утром под глазами припухло, конец носа позеленел, будто морозом побитый лук;
көлкүлдөп алды эрисе, күрткүлүү мөңгү кар жаман опасен (букв. плох) вечный снег в сугробах, если низ его, подтаяв, размяк;
2. дрожать, колебаться;
эртең менен шүүдүрүм сымаптай болуп көлкүлдөйт утром роса дрожит, будто ртуть;
коргошундай көлкүлдөп (красиво, плавно) переливаясь, точно (расплавленный) свинец;
көлкүлдөп жашы төгүлдү у неё каплями катились слёзы;
көлкүлдөгөн саз колышащееся (под ногами) болото;
3. перен. (об одежде) быть не по росту просторным.
1. Суу болгон теридей, чаначтай жибип, жупжумшак болуп калуу, былк-былк этүү. Жаргак шымы жаанга көлкүлдөп, этине жабышма болуп калды («Ала-Тоо»). Эртең менен көзүнүн алды көлкүлдөп шишиген («Чалкан»). 2. Катуу нерсе эрип, жибиген, мөлт-мөлт этип суюла баштаган абалга келүү. Көлкүлдөп эриген коргошун. Мөңгүлөр көлкүлдөп эрий баштаган жайкы ысык маал. 3. Кенен, чоң болуу (кийимге карата). Өтүгү көлкүлдөп, бутуна чоң келет тура («Ала-Тоо»).
1. дрожащий (напр. о капле росы, о ртути);
2. перен. превратный (непостоянный);
көлкүлдөк турмуш жизнь, чреватая превратностями.
сын. Былкылдак, абдан жумшак.
1. Көлк-көлк эткен жумшак, аябай жибиген, былк-былк эткен. Көлкүлдөк саз. 2. Аябай кенен, бутка кең келген. Көлкүлдөк өтүк.
көлкүлдө этишинин кыймыл атоочу.
көлкүлдө этишинин кыймыл атоочу.
көлкүлдө этишинин аркылуу мамилеси.
көлкүлдө этишинин аркылуу мамилеси.