этиш. 1. Көөкөр ж. б. төөнүн терисинен жасалган идиштерди баалуу металл менен кооздоо. Каркыттаган көөкөр.
2. Ардактоо, алпештөө, кадырлоо, урматтоо. Каркыттап өстүрдүм эле, кандай күнгө туш болоор экенсиң («Ала-Тоо»).
1. украшать драгоценными металлами (бурдюк, кожаное ведро);
каркыттаган көөкөр этн. украшенный бурдючок;
2. перен. дорожить; чтить, уважать; пестоватъ, лелеять;
өз жанын каркыттайт он заботится только о себе, дорожит только своим благополучием;
каркыттап бак- пестовать;
кан кызындай каркыттап, чачыңды тал-тал тарайын фольк. лелея, точно ханскую дочь, твои волосы по волоску будут расчёсывать.
1. Каркытка куюу, каркытка куюп сунуу, каркыт менен ичүү. Бири куюп бирине, Каркыттап арак сунушат («Мендирман»). 2. Көөкөр ж. б. сыяктуу тери идиштерди баалуу металл менен кооздоо, каркыт салуу. Каркыттаган көөкөр. 3. өт. Кадырлоо, урматтоо, ардактоо, алпештөө. Калк кубанып шаттанып, Каркыттап тосуп алышса, Жигиттин көркү элинде («Мендирман»). Кара жанды каркыттап, Качканым жок четтешип («Семетей»). Биз силерден «карыя» деп каркыттаган бир ооз сөздөн башка эчтеме сурабайбыз (Убукеев).
Өзүнүн боюн түрдүү жактан коргоо, сактануу.
каркытта этишинин аркылуу мамилеси.