жел этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от жел- III
пустить рысцой, трусцой;
"чу!" - деп, аттарды желдирди крикнув "но!", они пустили коней рысцой.

желдир-

жел II этишинин аркылуу мамилеси. Баратышты үчөө бирдей желдирип (Үмөталиев).

желдириш

речитатив, напевная речь (манера исполнения акынов).

желдирме

адаб. 1. Ыр уйкаштыгындагы ар кылдуулук, уйкаштыктын бир формасын (шыдыр, аттама, жуп, аксак уйкаш) карманбай, ыңгайына жараша ар түрдүү уйкаштыкка салып ыр куроочулук. 2. Мазмундук байланышка караганда уйкаштык байланыш биринчи орунга коюлуп, бир эле ойду бир канча вариацияга салып желдирип ыр куроочулук. «Алтындай сака калчадың ботом, Айлыңа жетпей чарчадың ботом, Күмүштөн сака калчадың ботом, Күнүңө жетпей чарчадың ботом» («Карагул»).

понуд. от желдир-
желдирте келе жатат едет он (сюда), пустив коня рысью.

желдирт-, желдиртти

желдиртиш

желдиртүү

и. д. от желдир-.

желдирүү