этиш. Бир нерсенин бетин каптоо, жайылып кетүү. Жаткан экен Ысык-Көл Толкуну жайпап төгүлүп («Эр Табылды»). Суу жолду жайпап кетиптир («Ала-Тоо»).
распластаться; сплошь покрыть, закрыть, широко разлиться;
жерди суу жайпап кетти вода сплошь залила землю;
жер жайпаган козулар множество ягнят, которые сплошь покрыли землю;
жер жайпаган көч массовая кочёвка несметного числа людей.
1. Бир нерсенин бетин каптоо, каптай жайылуу (көбүнчө сууга карата). Алдастап, мөңкүп, оргуштап, Сай жайпап суулар киргенде (Бөкөнбаев). Жаткан экен Ысык-Көл, Толкуну жайпап төгүлүп («Эр Табылды»). 2. Өтө көп болуп көрүнүү, көп болуп каптап кирүү, жайыла кирүү. Түркүн-түркүн сан жылкы, Жерди жайпап калыптыр («Семетей»).
плоский;
жайпак табак плоское блюдо.
сын. Тайпак, терең эмес; жалпак. Аял унчукпай гана жайпак табактагы боорсокту чаранын жанына тартты (Абдумомунов). [Койчу].. бир жайпак таш таап келип, анын бетине сүттөн куюп берди (Сасыкбаев).
Түбү терең эмес, тайыз, жалпак. Аял унчукпай гана жайпак табактагы боорсокту чаранын жанына тартты (Токомбаев). || Жалпак, жазы, тайпагай. Койчу бир жайпак таш таап келди (Сасыкбаев).
этиш. Бирөөнүн көңүлүн алуу үчүн жакшы мамиле кылуу, жагыныштуу түр менен мамиле кылуу. —0, Акбар иним, кандай жакшыбы? — деп жайпаңдап, жетине албай күлүмсүрөдү (Убукеев).
жалпаңда менен бирдей. – О, Акбар иним, кандай жакшыбы? – деп жайпаңдап жетине албай күлүмсүрөдү (Убукеев).
жайпаңда этишинин кыймыл атоочу.
жайпа этишинин аркылуу мамилеси.