1. горная впадина, ровное место в горах, на склоне горы (защищённое от ветра, а потому удобное для зимовки скота);
кой туудурчу өтөк место, удобное для окота овец;
муруту өтөккө чыккан чалкандай фольк. усы у него, будто крапива, выросшая в горной впадине (большие и кудрявые);
өндүр-өтөк, адыр-күдүрлөр ложбины и впадины, холмы и бугры (место неровное);
2. южн. зимовье (место, где зимуют со скотом);
3. место бывшей стоянки аула.

зат. Тоо этегиндеги ойдуң, оюраак жер, тоо этеги. Мен өтөктөгү корумга чыктым (Жантөшев). [Жайыттын] ойдуң өтөк жерлери ыргалган кара кыяк (Убукеев). Өтөк жери көйкөлгөн, Өзөндө аккан суусу бар (Осмонов).

өтөк (тоо этеги)

өтөк (кык)

Тоо этегиндеги ойдуң, оюраак жер, тоо этеги. Мен өтөктөгү корумга чыктым (Жантөшев). Жайыттын ойдуң өтөк жерлери ыргалган кара кыяк (Убукеев). Өтөк жери көйкөлгөн, Өзөндө аккан суусу бар (Осмонов). Өтөгү башы мандалак, Кырк өрүм чачың далдалап («Эл адабияты»).

течь сильной струёй;
өтөктөп кара кан кеткен чёрная кровь хнынула;
ичи өтөктөп калыптыр у него сильный понос.

өтөктө- (ичи өтүү)

өтөктөө

өтөктөт-, өтөктөттү

өтөктөтүү