этиш. 1. Бир нерсени билүүгө, өздөштүрүүгө машыктыруу, көнүктүрүү, окутуу, үйрөнгөн, билген деңгээлге жеткирүү. Үйрөтүп өнөр, билимди, Өстүрүп кадр камдаган (Осмонкул). Турмуш сырын үйрөткөн, Көркөм чечен сүйлөткөн (Аалы). Аялдарга ардак, сыйды мол кылып, Ар өнөрдөн калбагын деп үйрөткөн (Нуркамал).
2. Унаа катарында пайдаланууга, минүүгө көндүрүү. Укуругун сүйрөткөн, Азоолорун үйрөткөн (Осмонкул). Сылап-сыйпап үйрөттү, Кайыштан чылбыр сүйрөттү (Тоголок Молдо).
научить, обучить (кого-л. - с предшеств. дат. п., чему-л. - с предшеств. вин. п.);
мага трактор айдоону үйрөт научи меня управлять трактором;
уулуна темирчиликти үйрөттү он обучил своего сына кузнечному ремеслу;
бул сөздөрдү балдарга кимдер үйрөткөнүнө таң каласың удивляешься, кто научил детей этим словам;
колго үйрөт- приручать.
1. Бир нерсени билүүгө, өздөштүрүүгө машыктыруу, көнүктүрүү, окутуу, үйрөнгөн, билген деңгээлге жеткирүү. Үйрөтүп өнөр, билимди, Өстүрүп кадр камдаган (Осмонкул). Турмуш сырын үйрөткөн, Көркөм чечен сүйлөткөн (Токомбаев). Аялдарга ардак, сыйды мол кылып, Ар өнөрдөн калбагын деп үйрөткөн (Нуркамал). 2. Унаа катарында пайдаланууга, минүүгө көндүрүү. Укуругун сүйрөткөн, Азоолорун үйрөткөн (Осмонкул). Сылап-сыйпап үйрөттү, Кайыштан чылбыр сүйрөттү (Тоголок Молдо).
(үйрөткүлүү)
тренированный, обученный.
зат. Жаңы үйрөтүлгөн унаа.
үйрөт этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от үйрөт-
заставить обучить, заставить научить;
кой кайтарууга үйрөттүр- научить пасти овец.
үйрөт этишинин аркылуу мамилеси.
үйрөт этишинин туюк мамилеси.
үйрөт этишинин туюк мамилеси.
үйрөт этишинин кыймыл атоочу.
дрессировка (обучение)научить
үйрөт этишинин кыймыл атоочу.