фортуна

ж. уст.
бакыт, кокустан оңунан чыккан иш;
фортуна ему улыбнулась анын жолу болду.

1. Байыркы Рим мифологиясындагы кокустук иштердин колдоочу кудайы (анын элесин көзү таңылган. Канаты бар, шар же дөңгөлөкчөнү минип алган абалда сүрөттөшкөн). 2. Кокустан тушуккан бакыт, таалай, капыс пайда, тагдыр.