м.
кабуу, тиштөө (напр. собаки); чагуу (напр. змеи).

— жалган чагуу; кээ бир жыландар, мисалы, чекир жылан душманын качыруу үчүн көп учурда оозун ачпай, тумшугу менен чокуйт.

сов. кого-что
кабуу, тиштөө (напр. о собаке); чагуу (напр. о змее);
какая муха тебя укусила? разг. сенин арпаңды ким чийки орду?, сенин текеңди ким сойду?

жылан чагуу; жыландын тиштеши.