подталкивающий; побудитель;
түрткүнчү болуп отурган себеп побудительная причина;
балким ошол айыбы дагы башка бир нерсени ачууга түрткүнчү болууга мүмкүн возможно, тот его проступок может оказаться толчком к разоблачению ещё кое-чего.

зат. Түрткү берүүчү, алга жылдыруучу, иштин жүрүшүнө таасир берүүчү, козгоочу.

түрткүнчү (түрткү берген)

Түрткү берүүчү, алга жылдыруучу, иштин жүрүшүнө таасир берүүчү, козгоочу.

1. презираемый; тот, кого всякий обижает, толкает, бранит, кем помыкают; беззащитный;
эримден ажыратып, эки баламды ар кимге түрткүнчүк кылды разлучив меня с мужем, она сделала двух моих детей беззащитными (каждый может их обидеть);
2. перен. сирота.

зат. Туш-туштан түрткүгө калган абал, жек көрүндү. Козусунда чөпкө тойбогон, токтусунда да түрткүнчүк (макал).

түрткүнчүк (жек көрүндү)

Туш-туштан түрткүгө калган абал, жек көрүндү. Козусунда чөпкө тойбогон, токтусунда да түрткүнчүк (макал).