Показать все результаты

сүйөн

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

1. сүйө этишинин өздүк мамилеси.
2. өт. Бирөөгө, бир нерсеге таянуу, таяныч кылуу. Жетимдин сүйөнөр алдуу тууганы жок (Сыдыкбеков).

сүйөн-

Киргизско-русский словарь Юдахина

возвр. от сүйө-
опираться.

сүйөн-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөн-, сүйөнбө-, сүйөнгөн

СҮЙӨН

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

1. сүйө этишинин өздүк мамилеси. 2. өт. Бирөөгө, бир нерсеге таянуу, таяныч кылуу. Жетимдин сүйөнөр алдуу тууганы жок (Сыдыкбеков).

сүйөнт-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөнт-, сүйөнттү

сүйөнтүү

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөнтүү

сүйөнүү

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөнүү

сүйөнүүчү

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөнүүчү (а.)

сүйөнүч

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сүйөнч менен бирдей.

сүйөнүч

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөнүч, сүйөнч

СҮЙӨНҮЧ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

сүйөнч менен бирдей.

сүйөнүш

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөнүш

сүйөнүш-

Киргизско-русский словарь Юдахина

взаимн. от сүйөн-
опираться друг за друга; взаимно оказывать поддержку, помощь.

сүйөнч

Киргизско-русский словарь Юдахина

опора.

сүйөнч

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

зат. 1. Жөлөк, таяныч, тирек.
2. өт. Колдоочу, таяныч. Акеңден калган бир жетим, Артыңдан сүйөнч, тирегиң («Саринжи — Бөкөй»). Сүрдүккөндө сүйөнчүм («Манас»).

СҮЙӨНЧ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

1. Жөлөк, таяныч, тирек. 2. өт. Колдоочу, таяныч. Акеңден калган бир жетим, Артыңдан сүйөнч, тирегиң («Саринжи-Бөкөй»). Сүрдүккөндө сүйөнчүм («Манас»).

сүйөнчү

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

сүйөнчү (ө. ч.)