этиш. 1. Өзүнчө эле кобурап сүйлөй берүү. Ары басып, бери басып сүйлөнөт, Бирдемени келтире албай күймөнөт (Шамшиев).
2. Жемелөө, жекирүү, ачуулануу. Көк дөө турду күүлөнүп, Күлайымга сүйлөнүп («Эр Төштүк»). [Салык] Базарбекке күпүлдөп сүйлөнүп жүрдү (Каимов).
возвр.-страд. от сүйлө-
1. говориться, сказываться, быть сказанным;
сүйлөнбөгөн сөз калган жок было сказано всё (букв. несказанного слова не осталось);
2. журить, упрекать; говорить резко о чём-л.;
ал мага аябай сүйлөндү он меня здорово пробрал;
атчандардын бири Аманбайга сүйлөндү один из всадников упрекнул Аманбая;
3. говорить самому с собой;
өзүнөн өзү сүйлөнө берди он говорил и говорил сам с собой;
ачуусу келип, өзүнчө сүйлөндү да ары басты он обозлился, сам с собой заговорил и пошёл дальше.
1. Өзүнчө эле кобурап сүйлөй берүү. Ары басып, бери басып сүйлөнөт, Бирдемени келтире албай күймөнөт (Шамшиев). 2. Жемелөө, жекирүү, ачуулануу. Көк дөө турду күүлөнүп, Күлайымга сүйлөнүп («Эр Төштүк»). Салык Базарбекке күпүлдөп сүйлөнүп жүрдү (Каимов).
понуд. от сүйлөн-;
ачуу келтирбей турган, сүйлөндүрбөй турган жорукпу?! разве это не возмутительный поступок?, разве это не поступок, заставляющий говорить с возмущением?!
сүйлөн этишинин аркылуу мамилеси.
сүйлөн этишинин аркылуу мамилеси.
сүйлөн этишинин кыймыл атоочу.
сүйлөн этишинин кыймыл атоочу.