себептүү

1. имеющий причину;
2. по причине, вследствие;
мылтыгым жок себептүү по той причине, что у меня нет ружья;
ооруган себептүү по болезни.

сын. Себеби бар, себеп болгондуктан. Ооруган себептүү ишке чыкпай калды. Себептүү иш.

sebeptûü
sebebli

sebepli.

себептүү

СЕБЕПТҮҮ

Себеби бар, себеп болгондуктан. Ооруган себептүү ишке чыкпай калды. Себептүү иш.

зат. Себеби болгондук, себеби бар экендик.

себептүүлүк
себептүүлүк принциби

Себеби болгондук, себеби бар экендик.