оползень, обвал; снежный обвал; лавина;
кар басырыла элек, көчкү коркунучу бар снег ещё не улежался, есть опасность обвала;
көчкүдө калды он остался под обвалом, его задавило обвалом;
өзү аман калып, кырк баатырын көчкү алып кетти сам он невредимым остался, сорок его богатырей задавило обвалом;
малын көчкүгө алдырды его скот погиб под обвалом (он довёл до того).

зат. Тоонун бийик бетинен ылдый карай сойголонуп түшүүчү терең, калың кар. Казапчы байдын коюн койчусу менен көчкү алыптыр (Аалы).

collapse ко’лэпс

köçkü
heyelan, göçme, çığ

көчкү

Тоонун тик капталдарынан тоотек, кар массаларынын оордук күчүнүн натыйжасында ылдый карай кулап же көчүп түшүшү: Жер көчкү. Кар көчкү. Тоо көчкү. Кээде көчкү жүрүп, кар басып калабы деп да коркчубуз («Ала-Тоо»). Айлана бүт өзгөрдү, Көчкү алгандай дүңгүрөп («Кожожаш»).

редко,
то же, что көчтүр-.

көчкүз- (көчтүр-)

көчкүлүү

Көчкү көп жүргөн жер. Көчкүлүү жерге барасың, Бешинчи күнү шам менен.

көчкүс (көчпөс)

көчкүсүз