көлкөй
Толковый словарь кыргызского языка (1969) этиш. 1. Кийим кенен, чоң болуп, бойго жолобой туруу. Тону өзүнө чоң, боюна жолобой көлкөйөт («Чалкан»).
2. Жоон, эттүү, эби-сыны жок адам же жаныбарлардын кыймылын, түспөлүн билдирет. Кадимкидей тагына, Көлкөйүп барып отурду (Жантөшев).
2. Жоон, эттүү, эби-сыны жок адам же жаныбарлардын кыймылын, түспөлүн билдирет. Кадимкидей тагына, Көлкөйүп барып отурду (Жантөшев).