күлдүргүч

1. затейник, шутник (тот, кто смешит);
2. то же, что күлдүргү;
күлдүргүч кеп шутки, весёлый разговор.

күлдүргүч

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сын. Адамды күлдүргөнгө шыктуу, куудул, шайыр. Токтогул өтө куудул [комик], күлдүргүч болгон (Бөкөнбаев). Мүлдө кыргыз жеринде Күлдүргүч сендей жок эле (Осмонкул).

күлдүргүч

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

күлдүргүч, күлдүргүчтү

КҮЛДҮРГҮЧ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Адамды күлдүргөнгө шыктуу, куудул. Мүлдө кыргыз жеринде, Күлдүргүч сендей жок эле (Осмонкул).

күлдүргүчтүк

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

күлдүргүчтүк, күлдүргүчтүккө