1. мелкий кустарник; (точнее кырчын тал) ива-бредина;
карагайлар, тал, терек, кырчындар ели, тал, тополь, ива-бредина;
кырчыны көп өзөн речка с обилием кустарника (по берегам);
өзөнгө кырчын тал бүтөр, өлбөгөн жанга мал бүтөр фольк. по речке ива-бредина вырастает, у живого человека скот появляется;
2. перен. молодой паренёк;
кырчын жаштар зелёная молодёжь;
кырчын өмүр молодая жизнь;
кырчынында өлдү он умер юным;
кырчын кезиң время твоей юности;
кырчыным так называет мать умершего в молодости сына, причитая о нём.

зат. 1. Майда жаш бадал. Төрт салаанын чыгышын калың кырчын каптаган (Сыдыкбеков).
2. өт. Жаш, жаш кез, жаш өспүрүм. Гүлайым — өмүрдүн он сегизине бет алган кырчын убагы (Бейшеналиев).

кырчын, кырчынга
кырчын жаш
кырчын кез
кырчын тал (бот.)

КЫРЧЫН — топоним. Алмамбеттин келгенин сүйүнчүлөп төрт жигит барганда «Самаркандын сыртында, Бээ байлап Бел-Саз, Кырчында» (Сагымбай Орозбаков, 2. 334) бай Жакып жаткан жер.

1. Майда жаш бадал. Төрт салаанын чыгышын калың кырчын каптаган (Сыдыкбеков). 2. өт. Жаш, жаш кез, жаш өспүрүм. Кырчындай жаштар кошулду, Кыялы тунук таптаза («Эл адабияты»). Гүлайым – өмүрдүн он сегизине бет алган кырчын убагы (Бейшеналиев).