ар. южн.
уединённое место;
кылбатыраак жерге чыгып сүйлөшөлү выйдем-ка куда-нибудь, где нет людей, и поговорим.

кылбат

Этият, кылдат, ээн, кишиден жашырын. Алар өтө кылбат жерге орношкон, кызылдар аларды көрбөйт (Жантөшев). Өзүн өзү тарбиялай албаган, турмуш тарбиялай албаган адамды тарбиялайм деп убара болбо. Андай адамдардан кылбат бол (Сактанов).

Оолак, бекем.